عمار حلب...

در چهارم تیرماه ۱۳۶۴ “محمدحسین” در تهران در خانواده ای مذهبی متولد شد.پدرش اسم او را بر این اساس محمدحسین نام نهاد که او را خرج امام حسین علیه السلام نماید و نام پیامبر را نیز به همراه داشته باشد.از همان کودکی همراه پدر به مجالس عزاداری مسجد جامع بازار می رفت.محمدحسین از همان ابتدا در دستگاه امام حسین علیه السلام رشد کرد. هر برنامه ای بود همراه پدرو مادر شرکت می کرد، راهپیمایی، نماز جمعه و… . از بچگی زبروزرنگ و تیز بود. زمانی که در کلاس اول ثبت نام کرد و به مدرسه رفت معلمش به پدر گفت: ((محمدحسین بچه خوبیه! اما قدی خاصی دارد، هرکاری که می خواهد تا انجامش نده آروم نمیشه و حرف خودش رو به کرسی می نشونه))

محمدحسین ریزه بود! اما شیطنت های خاص خود را داشت.بازی هایش در خانه درست کردن یک سنگر و به پا کردن جنگ بود.علاقه زیادی داشت که به کلاس قرآن برود.بچه خونگرمی بود و با همه ارتباط خوبی داشت و همه دوستش داشتند.پرجنب و جوش و با ادب بود.اهل پرخاشگری نبود و جوانی اش را با فعالیت در حوزه های بسیج و فرهنگی به عنوان مسئول بسیج آغاز کرد.با شرکت در کنکور در رشته عمران در دانشگاه آزاد یزد قبول شد. با شروع درس در دانشگاه فعالیت های عمده و اساسی او در کادر فرهنگی و سیاسی آغاز شد.از جمله کارهای او راهیان نور دانشجویی،دفن شهدای گمنام در دانشگاههای یزد، راه اندازی اعتکاف دانشجویی و دانش آموزی، برنامه های جهادی، فعالیت در گروه تفحص و…. بود که محمدحسین را در راهی که پیش گرفته بود جلو می برد و رشد می داد.تقریبا سال ۸۸ بود که وارد سپاه شد و به یکی از بزرگترین آرزوهایش رسید.تیرماه سال ۸۹ بود که با خانمی از بسیجیان دانشگاه یزد ازدواج کرد.

حسین وقتی پسربچه بود از او می پرسیدند که می خواهی چکاره شوی؟گفت:می خواهم شهید شوم!

سال ۹۳ بود که بعد از چهار سال زندگی مشترک صاحب فرزندی به نام امیرحسین شد.محمدحسین دوباره در رشته مدیریت فرهنگی در سطح کارشناسی ارشد تحصیلاتش را ادامه داد. با شروع شدن جنگ در سوریه و یاری حفظ حریم اهل بیت و یاری به مسلمانان مظلوم محمدحسین داوطلب حضور در جنگ سوریه شد و بالاخره در ۱۶ آبان سال ۹۴ به آرزویی که برایش تلاش فراوان کرده بود رسید.

طبقه بندی: زندگینامه، 
برچسب ها: زندگینامه شهدا، شهید محمدحسین محمدخانی، عمار حلب، شهید مدافع حرم،

شاهدان شهید ... بچه های آسمان ...